تو زایمان اولم یه حس عجیب داشت. اصلا انتظار نداشتم این همه معاینه لازم باشه. پرستارا با مهربونی سعی میکردن حواسم رو پرت کنن ولی باز هم اون لحظات برام سخت بود. یادمه تو دردهای شدید گریه میکردم و نگران بودم کسی بهم نخنده. بعدها فهمیدم این چیزها طبیعیه و پرستارا همیشه این صحنه ها رو میبینن.
یه چیز دیگه که برام عجیب بود ترس از دفع غیرارادی بود. خیلی استرس داشتم ولی خوشبختانه پیش نیومد. بعد زایمان یه پرستار بهم گفت این اتفاق واسه خیلی از مامانا میفته و اصلا جای نگرانی نیست. کاش قبلش اینو میدونستم شاید استرس کمتری داشتم.
حضور پرسنل مرد تو اتاق زایمان هم برام چالش بود. با اینکه حرفه ای بودن ولی باز حس راحتی نداشتم. شاید اگر تو بیمارستان های دیگه امکان انتخاب پرسنل زن وجود داشته باشه مامانا راحت تر باشن.
یه تجربه جالب هم شیردهی بود. تو بیمارستان اولش خجالت میکشیدم تو حضور بقیه شیر بدم. پرستارا یه پارچه سبک بهم دادن که راحت تر باشه. الان که فکر میکنم میبینم چقدر این چیزای کوچیک میتونه به مامانا کمک کنه.
تو زایمان اولم یه حس عجیب داشت. اصلا انتظار نداشتم این همه معاینه لازم باشه. پرستارا با مهربونی سعی میکردن حواسم رو پرت کنن ولی باز هم اون لحظات برام سخت بود. یادمه تو دردهای شدید گریه میکردم و نگران بودم کسی بهم نخنده. بعدها فهمیدم این چیزها طبیعیه و پرستارا همیشه این صحنه ها رو میبینن.
یه چیز دیگه که برام عجیب بود ترس از دفع غیرارادی بود. خیلی استرس داشتم ولی خوشبختانه پیش نیومد. بعد زایمان یه پرستار بهم گفت این اتفاق واسه خیلی از مامانا میفته و اصلا جای نگرانی نیست. کاش قبلش اینو میدونستم شاید استرس کمتری داشتم.
حضور پرسنل مرد تو اتاق زایمان هم برام چالش بود. با اینکه حرفه ای بودن ولی باز حس راحتی نداشتم. شاید اگر تو بیمارستان های دیگه امکان انتخاب پرسنل زن وجود داشته باشه مامانا راحت تر باشن.
یه تجربه جالب هم شیردهی بود. تو بیمارستان اولش خجالت میکشیدم تو حضور بقیه شیر بدم. پرستارا یه پارچه سبک بهم دادن که راحت تر باشه. الان که فکر میکنم میبینم چقدر این چیزای کوچیک میتونه به مامانا کمک کنه.